814716905_110572

خط تولید زغال فشرده

۱- دستگاه خرد کن
۲- دستگاه الک یا سرند
۳- دستگاه مخزن گرمکن حرارتی و گرمایشی
۴- دستگاه خشک‌کن به همراه بیست متر لوله‌ آهنی
۵- دستگاه مکنده توربینی ۱۲ پره
۶- دستگاه سیکلن گریز از مرکز
۷- دستگاه میکسر ۱۲ پره
۸- دستگاه اکسترودر یا فشرده‌ساز
۹- کوره صنعتی چهارجداره فیلتردار: چهارمنظوره: بریکوت، کبابی، لیمو و خشک کن
۱۰- فیلتر مادر کاهنده دود
عمل فشرده‌سازی بر حسب نوع و اندازه ماده اولیه، نوع محصول مورد نظر و فرآیند مورد علاقه می‌تواند در فشار پایین متوسط و زیاد صورت گیرد. اگر ماده خام مورد نظر خاک اره یا براده چوب باشد، لیگنین چوب (یکی از ترکیبات اصلی تمام گیاهان آوندی) تحت فشار زیاد که با افزایش دما نیز همراه است، آزاد شده و موادی را که قرار است فشرده یا بریکوت شوند را به هم می‌چسباند. در طی فشردن مواد، دما به قدر کافی افزایش می‌یابد تا از مواد اولیه (خاک اره) هم‌جوشی یا مواد چسبنده مختلفی آزاد ‌شود. در انجام موفقیت‌آمیز این فرآیند مقدار رطوبت مواد خام باید حداقل ۱۰% باشد. توجه شود که دمای بالا سبب تبخیر رطوبت در مواد خام می‌شود و در رطوبت‌های بالا نیز ممکن است بخار داغ زیاد تولید و خروج آن از سیلندر باعث انبساط و تخریب بریکوت شود.
در فرآیندی که خاک اره از خشک‌کن عبور می‌کند، باید رطوبت ۱۰-۶ درصد کاهش یابد. در غیر این صورت، کیفیت محصول خراب و عمل بریکوت کردن غیر ممکن می‌شود.
ابتدا خاک اره وارد دستگاه الک و بعد از سرند شدن وارد دستگاه خشک‌کن می‌شود. در دستگاه خشک‌کن رطوبت تا ۱۰ درصد کم می‌شود. دستگاه خشک‌کن شامل ۱- دیگ دمنده حرارتی ۲- بیست متر لوله به صورت سینوسی یا لوله دوار چرخشی ۳- دستگاه مکنده توربینی ۵- سیکلن گریز از مرکز است.
خاک اره پس از عبور از خشک‌کن بعد از سیکلن در میکسر با مواد سلولوزی مخلوط و وارد دستگاه فشرده‌ساز می‌شود و تحت فشار بالای ۶۰ بار در دمای ۳۵۰-۴۳۰ درجه فرآیند فشرده‌سازی صورت می‌گیرد. این دستگاه می‌تواند در هر ساعت ۳۰۰ کیلوگرم بریکوت تولید کند. بریکوت‌ها را وارد کوره صنعتی و دستگاه تولید زغال می‌کنند و در محیط بدون اکسیژن یا خلأ فرآیند کربونیزاسیون را انجام می‌دهند.
دستگاه فشرده‌ساز یا اکسترودر (دستگاه تولید زغال ) با موتور ۲۵ و ۳۰ اسب کار می‌کند و می‌تواند در هر ساعت ۳۰۰-۲۵۰ کیلوگرم بریکت زغال فشرده در دمای ۴۰۰ درجه تولید کند که از شاسی، موتور، فولی‌ها، گیربکس دوربالا، چاناق (این قطعه باید ریخته‌گری شود)، قطعه صنعتی خورشیدی، سیلندر و ماردون تکشکیل یافته است. لازم به ذکر است که چاناق‌ها باید ریخته‌گری شوند، به علت این‌که اگر بخواهیم این قطعه را با فلز درست کنیم، باید جوش‌کاری شود و در پروسه جوشکاری ممکن است تا ۲ میلی‌متر کشیدگی داشته باشد، زیرا فلزات همدیگر را جذب می‌کنند که این عامل باعث شکستن ماردون می‌شود و فلز گرم می‌شود و زود بلبرینگ‌های گیربکس را خراب می‌کند. به دلیل این‌که چدن حرارت را به خود انتقال نمی‌دهد، اتلاف حرارت نداریم و صدمه‌ای به بلبرینگ‌ها وارد نمی‌شود.

کربونیزاسیون زغال
فرآیندی است که در آن مواد در محیط خلأ تحت دمای ۵۰۰-۴۰۰ درجه با گرمای غیر مستقیم به کربن تبدیل می‌شوند ‌که موجب کاهش وزن و حجم و افزایش تراکم و دانسیته می‌‌شود. کوره صنعتی و دستگاه تولید زغال با حرارت غیر مستقیم یعنی بریکت داخل محیط خلأ قرار می‌گیرد و دما به صورت غیر مستقیم به بریکت القا می‌شود. بر طبق استاندارد فرآیند کربونیزاسیون حالتی است که در دمای ۱۴۰ درجه بخارگیری تمام شده و از ۱۸۰-۱۴۰ درجه متریال تبدیل به کربن می‌شود. در این محدوده دمایی گاز از متریال خارج می‌شود که به آن بوزدایی گویند و در مرحله دوم از دمای ۱۹۰ تا ۵۰۰-۴۰۰ درجه سلسیوس کربونیزاسیون تراکمی صورت می‌گیرد که موجب استحکام زغال و تبدیل بریکت به کربن می‌شود.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *