نوشته‌ها

کارگاه تولید زغال

هر محصول ویژگی‌های خاصی دارد که پیش از بررسی فنی، مالی و اقتصادی آن لازم است به‌درستی شناخته شوند. شناخت صحیح از ویژگی‌ها و انواع مختلف محصول راهنمای مناسبی برای تصمیم‌گیری‌ها در انتخاب روش و عملیات تولید و محاسبات بعدی مورد نیاز خواهد بود. یکی از مؤثرترین روش‌های قابل استفاده به‌‌کارگیری استانداردهای مدون هر یک از محصولات است. برای بررسی بازار نیز لازم است تا شماره تعرفه گمرکی محصولات مشخص شود تا درباره روند واردات و صادرات محصول و مقررات آن شناخت لازم را به دست آورید.

تولید زغال به ‌عنوان یک بازار پرسود همواره مطرح است. ایجاد اشتغال، بازیافت ضایعات زغال طبیعی، کسب درآمد و ارزآوری از صادرات زغال فشرده از جمله مزایای توسعه صنعت تولید زغال فشرده است. با توجه به بررسی‌های انجام شده در بخش بازار، میزان عرضه محصول سهم قابل حصول از بازار مصرف زغال چوب در آینده دارای محدوده مناسبی است. با در نظر گرفتن ظرفیت تولیدی این طرح (ظرفیت ۴۰۰ تن در سال) و نظر به این‌که محصول زغال چوب واردات نیز دارد (کشور چین و) برای این‌که بخشی از بازار را در اختیار داشته باشید، باید یا قیمت تمام شده را کاهش دهید یا بازارهای خارجی را در اختیار بگیرید.

برای شروع کار در بازار زغال باید سرمایه‌ای خوبی در اختیار داشته باشید و حداقل به زمینی با متراژ ۱۰۰۰ متر نیاز دارید که ۴۰۰ متر آن باید حتماً فضای مسقف باشد و مابقی فضا شامل محوطه برای دپو و انبار کردن چوب‌ها‌ست.

مرحله بعدی خرید کوره‌ صنعتی زغال است. لوازم کارگاهی مورد نیاز دیگر شامل اره فلکه برای برش چوب، اره مخصوص برش زغال، اره‌تیز‌کن، باسکول، لوازم ریز داخل کارگاه و در صورت لزوم لوازم بسته‌بندی و… می‌شود. برای تولید زغال قالبی به چوب نیاز ندارید و می‌توانید برای تولید زغال از خاک اره استفاده کنید.

کارگاه تولیدی شما را با سه تا چهار نیروی کار می‌توان اداره کرد. البته بهتر است از نیروی متخصص استفاده کنید. جذب نیروی کار متخصص و حرفه‌ای یکی از مهم‌ترین عوامل و شرایط ورود به بازار و تا حد زیادی تضمین‌کننده سود‌دهی در کار است. بازار‌یابی و فروش نیز بسیار مهم است و مسئله فروش حرف اول را در تولید می‌زند.

برای شروع کسب و کار تولید زغال علاوه بر مواردی که به طور مختصر توضیح دادیم، حتماً با کسانی که در این زمینه به فعالیت مشغول هستند، صحبت کنید و از آن‌ها مشاوره بگیرید.

خط تولید زغال فشرده

۱- دستگاه خرد کن
۲- دستگاه الک یا سرند
۳- دستگاه مخزن گرمکن حرارتی و گرمایشی
۴- دستگاه خشک‌کن به همراه بیست متر لوله‌ آهنی
۵- دستگاه مکنده توربینی ۱۲ پره
۶- دستگاه سیکلن گریز از مرکز
۷- دستگاه میکسر ۱۲ پره
۸- دستگاه اکسترودر یا فشرده‌ساز
۹- کوره صنعتی چهارجداره فیلتردار: چهارمنظوره: بریکوت، کبابی، لیمو و خشک کن
۱۰- فیلتر مادر کاهنده دود
عمل فشرده‌سازی بر حسب نوع و اندازه ماده اولیه، نوع محصول مورد نظر و فرآیند مورد علاقه می‌تواند در فشار پایین متوسط و زیاد صورت گیرد. اگر ماده خام مورد نظر خاک اره یا براده چوب باشد، لیگنین چوب (یکی از ترکیبات اصلی تمام گیاهان آوندی) تحت فشار زیاد که با افزایش دما نیز همراه است، آزاد شده و موادی را که قرار است فشرده یا بریکوت شوند را به هم می‌چسباند. در طی فشردن مواد، دما به قدر کافی افزایش می‌یابد تا از مواد اولیه (خاک اره) هم‌جوشی یا مواد چسبنده مختلفی آزاد ‌شود. در انجام موفقیت‌آمیز این فرآیند مقدار رطوبت مواد خام باید حداقل ۱۰% باشد. توجه شود که دمای بالا سبب تبخیر رطوبت در مواد خام می‌شود و در رطوبت‌های بالا نیز ممکن است بخار داغ زیاد تولید و خروج آن از سیلندر باعث انبساط و تخریب بریکوت شود.
در فرآیندی که خاک اره از خشک‌کن عبور می‌کند، باید رطوبت ۱۰-۶ درصد کاهش یابد. در غیر این صورت، کیفیت محصول خراب و عمل بریکوت کردن غیر ممکن می‌شود.
ابتدا خاک اره وارد دستگاه الک و بعد از سرند شدن وارد دستگاه خشک‌کن می‌شود. در دستگاه خشک‌کن رطوبت تا ۱۰ درصد کم می‌شود. دستگاه خشک‌کن شامل ۱- دیگ دمنده حرارتی ۲- بیست متر لوله به صورت سینوسی یا لوله دوار چرخشی ۳- دستگاه مکنده توربینی ۵- سیکلن گریز از مرکز است.
خاک اره پس از عبور از خشک‌کن بعد از سیکلن در میکسر با مواد سلولوزی مخلوط و وارد دستگاه فشرده‌ساز می‌شود و تحت فشار بالای ۶۰ بار در دمای ۳۵۰-۴۳۰ درجه فرآیند فشرده‌سازی صورت می‌گیرد. این دستگاه می‌تواند در هر ساعت ۳۰۰ کیلوگرم بریکوت تولید کند. بریکوت‌ها را وارد کوره صنعتی و دستگاه تولید زغال می‌کنند و در محیط بدون اکسیژن یا خلأ فرآیند کربونیزاسیون را انجام می‌دهند.
دستگاه فشرده‌ساز یا اکسترودر (دستگاه تولید زغال ) با موتور ۲۵ و ۳۰ اسب کار می‌کند و می‌تواند در هر ساعت ۳۰۰-۲۵۰ کیلوگرم بریکت زغال فشرده در دمای ۴۰۰ درجه تولید کند که از شاسی، موتور، فولی‌ها، گیربکس دوربالا، چاناق (این قطعه باید ریخته‌گری شود)، قطعه صنعتی خورشیدی، سیلندر و ماردون تکشکیل یافته است. لازم به ذکر است که چاناق‌ها باید ریخته‌گری شوند، به علت این‌که اگر بخواهیم این قطعه را با فلز درست کنیم، باید جوش‌کاری شود و در پروسه جوشکاری ممکن است تا ۲ میلی‌متر کشیدگی داشته باشد، زیرا فلزات همدیگر را جذب می‌کنند که این عامل باعث شکستن ماردون می‌شود و فلز گرم می‌شود و زود بلبرینگ‌های گیربکس را خراب می‌کند. به دلیل این‌که چدن حرارت را به خود انتقال نمی‌دهد، اتلاف حرارت نداریم و صدمه‌ای به بلبرینگ‌ها وارد نمی‌شود.

کربونیزاسیون زغال
فرآیندی است که در آن مواد در محیط خلأ تحت دمای ۵۰۰-۴۰۰ درجه با گرمای غیر مستقیم به کربن تبدیل می‌شوند ‌که موجب کاهش وزن و حجم و افزایش تراکم و دانسیته می‌‌شود. کوره صنعتی و دستگاه تولید زغال با حرارت غیر مستقیم یعنی بریکت داخل محیط خلأ قرار می‌گیرد و دما به صورت غیر مستقیم به بریکت القا می‌شود. بر طبق استاندارد فرآیند کربونیزاسیون حالتی است که در دمای ۱۴۰ درجه بخارگیری تمام شده و از ۱۸۰-۱۴۰ درجه متریال تبدیل به کربن می‌شود. در این محدوده دمایی گاز از متریال خارج می‌شود که به آن بوزدایی گویند و در مرحله دوم از دمای ۱۹۰ تا ۵۰۰-۴۰۰ درجه سلسیوس کربونیزاسیون تراکمی صورت می‌گیرد که موجب استحکام زغال و تبدیل بریکت به کربن می‌شود.